25 Ekim, Sessiz Yürüyüş...
Yorgunum ama attığım her adımın ilk defa bu kadar anlamlı olduğunu gördüm...
Bugün yürüdük, tek vücut olduk koca üniversite... Terörü lanetlemek için sustuk, aslında çok şey haykırdığımızın bilincinde...
Akranlarımız sırtlarında techizatla arşınlarken daha önce hiç basmadıkları vatan topraklarını, kulaklarda yankılansın istedik bu sessiz yürüyüş...
Rektörümüz de vardı aramızda, yemekhaneden koşa koşa aramıza katılan bulaşıkçılarımız da; yürüdük, sessizce...
Ve eminim aramızdaydı anadili Kürtçe olan yüzlerce kardeş ve eminim onlar da bizim kadar yürekten haykırdı dostluğu ve barışı, sessizce...
Görsün istedim Mr. Bush ve Bushgiller, nasıl da kardeşçe yürüdüğümüzü ve ne kadar birbirimize yakıştığımızı.
Kan istemiyorum, istemiyoruz ve istemeyeceğiz... Ama onlar istiyorlar ve onlara bu topraklarda istediklerini dün vermediğimiz gibi bugün de vermeyeceğiz...
Fotoğraf: Okan Yüksel, diğer fotoğraf ve görüntü kayıtları yarın blog'a eklenecektir.





