Yorumlar

• E. Ali
  21 Mayıs 2008 
  1789 Fransız Halk Devrimi’nin tarihine dikkat edelim: O zamanın Fransız halkı bu devrimi önemli yazarların yazılarını elden dağıtarak okumaları, aydınlanmalarıyla gerçekleştirmişti. Yani yazarların; düşünürlerin, siyasetçilerin yazılarını halk kitleleri önemle okuyordu.
  Burada konu Fransız devrimi değil. Ama bu devrim o zamanın Fransız halkının “okuyan, düşünen, sorgulayan” bir yapısının ta o zaman var olduğunu gösteriyor. Daha sonra daha da gelişmiş.
  Cumhuriyetimizin ilanından sonraki yılların Anadolu’sunu baştan başa bir tararsanız medeniyetten tamamen uzak, tamamıyla ilkel denebilecek şartlarda yaşayan halk toplulukları varmış. Bütün bu vahşi kalmış kitlelerle bir çırpıda demokrasiye geçebileceklerine inanmakla büyük saflık yapmışlar. 20. yüzyılın ilk yarısının Avrupalısı demokrasiyi taşıyabilirdi. Bizim o yapıda bir halkımız yoktu. O zamanın halkımızın çoğunluğu ise demokrasi ile ancak şöyle yönlendirilebilirdi: iman ve ahiret inancı doğrultusundaki telkinlerle (o telkinleri ise o halk daha çok çoğunluk psikolojisi, yabancı düşmanlığı çerçevesinde değerlendirip öyle algılayarak) yönlendirilebilirdi. Böyle bir halk yapısı ise ancak çok eski zamanlardaki savaşçı – yağmalayıcı kavimlere özgü bir şey.
  1924 – 1946 arası 22 yıllık kısacık bir dönemde kaç aydın yetiştirilebilir, kaç öğretmen yetiştirilebilir, bütün Türkiye halkına nasıl hakkıyla eğitim verilebilirdi? Demokrasiye geçilmeden önce en azından üç kuşak boyunca çok gayretli halk eğitimi çalışmaları yapılmalıydı. Bu da en azından 60 yıl sürmeliydi. Fransız halkının 150 yılı aşkın bir süreyle yaptıkları gayretlerle ulaştıkları modern anlayış çizgisine 20 – 30 yılda gelinebileceğine, hele o halkla gelinebileceğine inanmak ya aptallık olmalıydı ya da delicesine bir hayalperestlik..
• Tuğrul
  22 Mayıs 2008 
  Bence demokrasi kesinlikle halkın tek başına yönetmesi değildir zaten olmamalıdır da. Bu yüzden amerikada fransada ingilterede meclis 2 kanatta toplanır. biri bilinen meclis diğeri senatodur. senatoyu yürütmenin aristokrat kanadı olarak gorebiliriz. meclisten geçen her yasa senatonun da onayını almak zorundadır ve onay alınmazsa yasa geçmez. bu sistem 61 den 80 e kadar 19 yıl ülkemizde de uygulanmıştır. başarılı bir sistem olduğu için 80 ihtilalinde kaldırılmıştır.amerika böyle güzel şeyleri bize layık görmemiş olcak heralde ki darbeyle birlikte cumhuriyet senatosu tarihe gömülmüştür. sistem halen var olsaydı akp ve tayyip bu şekilde serbestçe at koşturmazdı.