Yorumlar

• katre
  20 Temmuz 2008 
  Merhaba Okancım, yazılarına pek yorum yapamıyorum ama sürekli,ilgiyle takip ediyorum. Ancak bu yazın üzerine ben de birkaç satır karalamak isterim: Öncelikle şunu belirteyim ki, Tansu Çiller'in konuştuğu dilin Tarzanca olduğunu zannetmiyorum. Çünkü kendisi Türkiye'nin en saygın ve yabancı dil konusunda çok iyi olduğunu düşündüğüm üniversitesinden biri olan Boğaziçi Üniversitesi mezunu! ( Yanlış anlama, Tansu Çiller'i siyasi olarak desteklemediğimi çok iyi bilirsin:)
  İkinci olarak, yabancı dilde alınan eğitimin verimi kişiden kişiye farklılık gösterir. Çünkü, İngilizce anlatılan bir ders elbette anadilimiz kadar açıklayıcı olmaz. Bu yüzden, bu dersler sınıfta öğrenilmez. Bu dersleri anlayabilmek için önce temel bir İngilizce bilginiz olmalıdır. Ardından hocanın derste anlattıkları üzerine sizin ayrıca çalışmanız gerekir. Yani konunun bir kısmını sınıfta öğrenirsiniz, geri kalan kısmını evde tekrar ederek,çalışarak öğrenirsiniz. Ve son olarak, Türkçe kaynak kullanırsanız pekala herşeyi anlayabilirsiniz.
  Yani genel anlamda, eğitimini yabancı dilde almış bütün insanları akademik yönden eksik sayman "ayıp" kategorisine girer. Yabancı dilde eğitim vermiş pek çok köklü okuldan mezun olmuş ve bugün bizlerin hocaları olan değerli akademisyenlere bir özür borçlu olduğunu düşünüyorum. Ve de yabancı dilde eğitim alan biz öğrencilere:)
  Çalışmayı sevmeyen öğrenci için yabancı dilde eğitim almak angaryadır. Ama çalışmayı,araştırmayı,öğrenmeyi seven biri için yabancı dilde okumak literatürü takip etmek açısından çok önemlidir.
  Bizim alanımız, yani Uluslararası İlişkiler disiplini, Türkiye'de yeni sayılabilecek bir disiplin. Bu yüzden başvurduğumuz pek çok kaynak, yabancı. Çoğunlukla İngilizce... Bu yüzden, ben temel derslerimi İngilizce aldığım için mutluyum. Hem Türkçe hem İngilizce kaynaklara başvurabiliyorum. Çünkü derslerde temel kavramları öğreniyorum. Bu avantaj, ilerde meslek yaşamımda büyük kolaylık sağlayacaktır. Ve eminim, yıllar içindeki tecrübelerimle beraber, çalıştığım disiplinde, gerektiği yerde "İngilizce düşünmeyi" de öğreneceğim...
  Oktay Sinanoğlu'nun kitabına gelirsek, ben de "By By Türkçe" adlı kitabı okumuştum. Evet, dilimizdeki yabancı sözcüklerin temizlenmesini ben de isterim. Günlük konuşma dilimiz, anadilimiz Türkçe. Bunu inkar etmeyi asla ama asla aklımızdan geçirmedik. Ama aradaki ince farkı görmek gerekiyor... Bizler anadilimizi kirletmek için değil, bilgilerimizi arttırmak için farklı dillerde eğitim alıyoruz. Gönül isterdi ki, pek çok Türkçe yayın,makale,kitap olsun... Bizler de başka dillerde araştırma yapmaya gerek duymayalım.Bilmem anlatabildim mi?!
  Sevgiler
• nesrin
  21 Temmuz 2008 
  Yani şimdi siz, pek çok öğrenci ve değerli hocaya hakaret etmiş olmuyor musunuz? Niye akademik anlamda eksik yetişsinler? Bir sürü değerli bilim adamına laf etmişsiniz. Halbuki yazılarınızı okuyan biri olarak, ve siz de üniversite öğrencisisiniz, böyle bir yorum yapacağınız hiç aklıma gelmezdi. Bence düşünmeden yorum yapan ve önyargılarıyla yaşayan bir öğrenci akademik anlamda eksik sayılır!
  Kusura bakmayın!!!!!!!!!!!!
• Fikret
  21 Temmuz 2008 
  İngiliz Dili ve Edebiyatı mezunu olarak, Türkiye'de yabancı dilde eğitimin eleştirilecek çok yanı olduğunu söyleyebilirim. Ancak yabancı dilde eğitimin ahmaklık olduğu konusu... Bence çok önyargılı bir yaklaşım.
  
  Sorarım sana Okan, bu ülkede insanlar Türkçe'yi ne kadar biliyor ki İngilizce'yi, Fransızca'yı, Farsça'yı, Latince'yi çok iyi bilsinler? Bu dillerde alınan eğitimi çok iyi kavrasınlar? Kavrayan var elbette ama sayısı az, kabul, ama bunun sebebi yabancı dilde eğitim almak zor olduğu için değil, eğitim sistemimiz her an atmaya hazır bir sigorta gibi olduğundandır.
  
  Eğitim sistemi, tabiri caizse, kevgir gibi Okan. Eleştiriye buradan başlamak gerekiyor bence. (Eskiden süper lise diye tabir edilen) ingilizce ağırlıklı eğitim veren devlet lisesinden mezun oldum, üniversitede de ingiliz dili ve edebiyatı okudum. Hiçbir sakatlığını da görmedim kendi açımdan.
  
  Bu ülkede öğretmenler adam gibi yetiştirildiği zaman...
  
  Bu ülkede öğretmen çıkıp bir de sınav kuyruklarında öğretmen olabilmek için yırtınılmadığı zaman...
  
  Bu ülkede ezberci eğitimden vazgeçildiği zaman...
  
  Bu ülkede "düşünmenin, sorgulamanın" çok şey olduğu kavranıldığı zaman...
  
  Bu ülkede öğrenmenin sadece ders kitabı okumak değil, aynı zamanda "denemek-yanılmak, gezmek ve görmek" demek olduğu anlaşıldığı zaman...
  
  İşte o zaman Okan, eğitimin hangi dilde alındığı o kadar da önemli olmaz...