Uludağ da kar da, yemekler ve özellikle de sucuk-ekmek mükemmeldi. Bu noktada Uludağ Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Topluluğu'na ve ayrıca organizasyonun profesyonelliği için elinden geleni ardına koymayan Mustafa Gümüş dostuma teşekkürlerimi sunuyorum. II. Üniversitelerarası Diyalog Kongresi'nde tekrar birlikte olmak umuduyla..

Geçen hafta üniversitemizin Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Topluluğu'uyla birlikte İstanbul'a bir gezi düzenledik. İstanbul'a kadar gitmişken, geceyi Kanal D stüdyolarında, Okan Bayülgen'in Disko Kralı'nda geçirdik. Yaşadıklarım sonunda düşününce, üniversiteli gençliğin bu kadar basit programlarla oyalanmaması gerektiğine karar verdim. Hayır, yanlış anlamayın: Gelin, gecenin o saatinde de felsefe ya da ideoloji tartışalım demiyorum. İstediğim tek bir şey var o da artık doğru düzgün bir eğlence programı ihtiyacı! Gelsin birisi bizi adam gibi eğlendirsin istiyorum, yapamıyorlarsa, bıraksınlar, bayrağı biz devralalım.

Zaga ya da sonrasındaki Makina belki zamanın şartlarına göre oldukça iyiydi, benim de en büyük zevklerim arasındaydı bu programları izlemek. Ama bu sefer olmamış Okan Bayülgen! Disko kralı bana Mc Doanald's ya da Burger King'te çocuklara yapılan doğum günlerini hatırlattı. Orada da aynen Disko Kralında olduğu gibi çocuklara yönelik rölanti oyunlar oynatılırdı. Oysa Disko Kralı'nı çocuklar izlemiyor..

Onun dışında, konuklar da sokaktan toplanmış gibi. Örneğin, bizim katıldığımız programda ikisi pavyondan ve bir diğeri de Popstar'dan sıçramış üç konuk vardı. Diğerleri ise tarihin tozlu sayfalarında kalmış isimlerdi. Bu konuklarla bu diskonun eğlenceli bir tarafı kalmıyor. Pavyon sohbetleri ve pavyondan sıçramış isimler üniversite gençliğini eğlendiremiyor. Ayrıca Pacman pek de üniversite gençliğine hiç ama hiç hitap etmiyor!

Sözün özü, Okan Bayülgen eleştirmesini bilen bir kişi olarak, kendisini de eleştirmesini bilmeli ve karşımıza yeni bir eğlence programıyla çıkmalı. Üniversite gençliğini hafife almadan, ciddi ciddi.. Yok eğer yapamıyorsa; Sade Vatandaş çok iyi gidiyor, biz kendisini sadece orada izlemek zorunda kalacağız..

Uludağ Üniversitesi ÇEKO Topluluğu'nun organize ettiği Ankara ve Devlet Planlama Teşkilatı Gezisi'ne bir Uluslararası İlişkiler Öğrencisi olarak katıldım. Ankara her zamanki gibiydi, tabii arkadaşlarla daha bir tatlı gelmedi değil.. Biraz gezme tozma ardından yolumuz Devlet Planlama Teşkilatı'na düştü.

Devlet Planlama Teşkilatı, kısaca DPT; Türkiye'nin geleceğini planlamak amacıyla faaliyet yürüten bir kurum. Binlerce yayını ve bir o kadar da önemli çalışanı var. Herşey çok güzel, çok iyi ama..

İşte işin bir de "ama"sı var. DPT içerisinde pek çok sunum izledik, ne yazık ki hemen her program Microsoft'undu. Buna üzüldüm çünkü, Türkiye'nin yarınlarını planlama iddiasındaki bir kurumun Microsoft ürünlerini kullanması yarınlarda da Bill Gates'e milyon dolarlar ödeyeceğimizin bir göstergesi. Ne yazık ki DPT bile bir milli yazılıma sahip değil, insan üzülüyor..

Ayrıca şunu da eklemeliyim. Sunumlar sonrasında soru-cevap kısmına geçildi ve beni çok mutlu eden bir gelişme yaşandı. Hemen her arkadaşım özelleştirme politikaları hakkında kaygılarına dair sorular yöneltti. Sonrasında ben de sordum bir soru: Acaba, dedim: ben mi çok safım yoksa biz Türk Telekom'un satışından büyük karlar mı elde ettik.. Cevap gülen bir ses tonuyla geldi ve hiç de saf olmadığımızı söyledi..