Rusya Gürcistan'a girmişken tatile girmek pek akıl karı olmasa da ailevi durumlardan ötürü tatile giriyorum. Babam ve ablam, yıllık izinlerini Pazartesi'nden başlamak üzere almışlar. Bari, ailecek buluşup, tatil yapalım dedik. Yarın Adana'ya, babamı almaya; sonrasında da hep beraber Mersin'e yazlığa geçeceğiz. Yola erkenden çıkabilir ve Adana'ya erken varabilirsem, fırsattan istifade birşeyler karalayabilirim. Adana olmazsa Mersin'de birşeyler yazmak daha da zor olacak, benim için..

Sözün özü; blog, tatil havasına geri dönüyor. Günde en azından bir yazı periodunu tutturamazsam affola.. Elimden geldiğince yazmaya çalışacağım, en azından iki üç günde bir karşınıza çıkmak için elimden geleni yapacağım. Şimdiden görüşmek üzere; hoş ve mutlu kalın..

Unutmadan, tatil izlenimlerimi de ilerleyen günlerde paylaşacağım. Mersin pek bilinmese de Türkiye'nin en modern ve lüks sitelerine sahip.. Yabancılar fark ettiler ama yurdum insanı hala bi'haber.. 

Hayatta sonunda bitecek olan şeylere oldum olası ısınamadım. Eğer birşeyin sınırı varsa o şey aslında benim için yoktur. Sofrada, tam karşımda fazladan bir litrelik kola beni beklemiyorsa, bardağımdaki kolanın da bir anlamı olmaz. Tatil de işte böyle, geziyorum tozuyorum ama sonunda Ankara'nın yolları görünüyor ve işin tüm cazibesi yok oluyor. Özellikle bu gece, Akdeniz sahillerinde hayat yeni yeni başlarken içimdeki burukluk da artıyor...

Turistle gezgin arasındaki fark şudur, diyor Sheltering Sky: Turist döneceği tarihi bilir. Ben bu sınıflamada turist olmak istemez, döneceğim tarihi meçhule ertelemek isterdim. Oysa hayat şu an için buna müsade etmiyor ve ben yarın Ankara yollarına düşeceğim. Tek tesellim yazılarımı Ankara'da daha rahat yazabilecek olmam. Şimdilik kendinize iyi bakın, ben yanıbaşımda fazlasıyla hızlı yaşanan bir gecenin içinde dalmak için satırlarıma şimdilik son veriyorum :))

  Merhaba dostlar, sonunda uzun zamandır beklediğim Adana ve Mersin yolculuğumu tamamladım. Sonunda memleketimin sınırları içerisindeyim ve inanılmaz bir mutluluk yaşıyorum. Havanın bunaltıcı olmasına rağmen Akdeniz tüm bonkörlüğüyle beni kucalıyor ve serinletiyor. Ankara'nın o kasvetli ve kuru ortamından kurtulduğum için kendimi çok rahat hissediyorum. Birazdan Akdeniz'in sahile vuran dalgalarına ayaklarımı uzatacak, o güzelim suyla bir olacağım. Ardından güzel bir duş alacak, havanın kararmasına doğru o güzelim Akdeniz Akşamlarına akacağım...

Bu noktada benden uzun satırlar beklemeyecek kadar anlayışlı olduğunuzu biliyor ve affınıza sığınıyorum. Akdeniz hemen on metre uzağımda tüm ihtişamıyla beni selamlarken içimden Akdeniz Yazıları yazmak hiç de gelmiyor. Hem yaz yaz da nereye kadar, size Akdeniz'i sunamadıktan sonra anlatmanın ne faydası var? Sözün özü Akdeniz'in anlatılmayacağına karar verdim, böylelikle Akdeniz Yazıları Serisi de hüsranla sona erdi :)  Bu noktada size tavsiyem gelin ve doğanın güzellikleri içinde kaybolun...