Oldum olası psikolojiye ve biraz olsun sosyal psikolojiye ilgi duydum, bolca kitap okudum. Bu okumalar sonucunda bende oluşan görüş, insanın olabildiğince edilgen bir hayatı olduğuydu. Ben dediğimiz şey bile onun bunun ya da şunun yaşamından etkilenerek oluşuyordu. Toplum bizi kendi içerisinde şekillendiriyor ve farkında olmadan "biz"i oluşturuyor ve biz de bunun farkında olmadan "biz"i toplumdan ayrı görüyorduk. Oysa ki hepimiz bu toplumun ürünleriyiz ve bu topluma bağlıyız..

Yapılan sosyal psikoloji araştırmaları bunu çok net bir şekilde ortaya koyuyor. Örneğin sizlere üç fotoğraf göstersem ve sırasıyla fotoğraflarda şunlar olsa: tavuk, inek ve bir miktar ot.. Siz bu üç fotoğraf içerisinde bir eşleştirme yapmak durumunda kalınca, muhtemelen ineği ve otu eşleştireceksiniz. Oysa bir Amerikalı tavuğu ve ineği eşleştirecektir. Çünkü bizler nesneleri birbirleriyle olan ilişkilerine göre sıralarken Amerikalılar sahip olunan ortak özelliklere göre bir sıralama yapacaklardır. Yine benzer bir şekilde yapılan araştırmada Amerikalı öğrencilerin "maymun" ve "panda"yı gruplaştırdıkları saptanırken, Çinlilerin ise "muz"u "maymun"la eşleştirdikleri saptanmış.

Peki tüm bunlar ne ifade ediyor. Tüm bunların benim için ifade ettiği şey, aslında bizlerin birer Doğulu olduğu. Evet, Batıya doğru gidiyoruz ama her birimiz birer Doğuluyuz. Yaşadıklarımızı ise ünlü filozofumuz Celal Yalınız gemi metaforuyla çok güzel anlatıyor: "Türkiye'de aydın geçinenler Doğu'ya doğru seyreden bir geminin güvertesinde Batı yönünde koşturarak Batılılaştıklarını sanırlar."

Nevruz ertesi geride kalan kan, gözyaşı ve barut kokusu.. İnsanları anlamak zor, "bahar bayramı"nı bile zehir edebiliyoruz kendimize. Ajanslar, televizyonlar ve haber portalları çatışma görüntüleri geçiyorlar, şaşırıyorum..

Söz konusu olan bahar bayramıysa, kininizi kusmanızın ne alemi var? Sistemle, düzenle kavganız varsa bu güzel bayramın ardına gizlenmenizin, insanların huzurunu kaçırmanızın ne anlamı var? İnsanların bilmediği en önemli şey, mutlu bir yaşam var etmek. Baharı savaşla karşılayan tek canlı, insan olsa gerek; insanım olsa gerek! Üzülüyorum..

Bir yandan da mutluluk duyuyorum Nevruz'dan.. O kadar güçlü bir gelenekten geliyoruz ki, geçmişime indiğim her vakit kendime ve insanıma olan güvenim artıyor. Nevruz, bildiğiniz üzere, yılın ilk günü anlamında da kullanılıyor. Miladi takvimde yılın ilk günü kışın en olmadık zamanı.. Benim geçmişim yılın ilk gününü doğanın uyandığı vakit olarak saptamış. Yılın en güzel zamanını belirlemiş başlangıç olarak..

Nevruz Bayramınızı da bu vesileyle kutluyorum; yeni yılınızın ilk günleri kutlu olsun..