Sanırım bir manken fotoğrafı ilk defa buluşuyor satırlarımla; işin açıkçası göze pek de fena göründüğünü sanmıyorum :) Mevzu magazinden öte birşey halini aldığı için rahatlıkla ve anlayışınıza sığınarak yazıyorum düşüncelerimi. Mesele, çok daha önceleri de yazdığım ve eleştirdiğim demokrasi!

Bildiğiniz üzere, Aysun Kayacı NTV'deki programlarında "Benim oyumla bir çobanın oyu nasıl bir olur?" anlamında sözler sarf etti. Birileri kalkıp, hakaretlere varan eleştiriler yaptılar; anlaşılan meydanı çok bol buldu o birileri. Bugün burada Asyun Kayacı'nın savunduğu fikrin arkasındayım. Evet, Aysun Kayacı'nın oyu bir çobanın oyuyla eşit olmamalıdır. Benim oyum, bir başkasıyla eşit olmamalıdır. Sizin oyunuz da bir diğeri ile eşit olmamalıdır. Demokrasi tam bir komedidir ve bizler de millet olarak komedi atfettiğimiz bu trajedinin acılarını yaşamaktayız!

Aysun Kayacı'ya hakarete varan sözlerle saldıranlar acaba hiç mi Montaigne, Cicero ya da bizden Peyami Safa okumadılar? Cicero'nun şu sözlerini hiç mi duymadı bu insanlar: "Ayrı ayrı bakınca değer vermediğimiz kimselere, bir araya geldikleri zaman değer vermekten daha büyük budalalık olur mu?" Acaba bu birileri Lise eğitimlerinde Montaigne'in Denemelerinde de mi göremediler demokrasi tenkidini? Ya da hiç mi bakmadılar Peyami Safa'ya, hiç işitmediler mi Peyami Safa'nın nüfusun yüzde yirmi ikisi ancak okur yazar olabilen bir ülkede, bir sığırtmaçla, mesela kendisinin aynı oy hakkına sahip olmasını dengesiz bulmasını?

Aysun Kayacı sadece güzellik saçmaktan farklı birşeyler de yaptı, kendisine teşekkürler..