İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın organize ettiği Uluslararası İstanbul Film Festivali'nin ödül töreni geride kalan saatlerde yapıldı. Türk ve dünya sinemasından pek çok filmin kısa tanıtımları yansıtıldı beyaz perdeye. Ödüller birer birer verilirken, Seçici Kurul Özel Ödülü'nü alan spor giyimli bir bey çok güzel bir konuşma yaptı. Aklımda kaldığı kadarıyla; "Hayatı bizlere başkaları, başka insanlar öğretiyor; benim rehberlerim filmler ve kitaplardı. Benim rehberlerim yönetmen ve yazarlardı.." dedi..

Hayatımda duyduğum en güzel teşekkür olmasa da en verimlisiydi diyebilirim. Bir anda ben de fark ettim, hayatı başkalarından öğrendiğimizi; hayata dair tüm görülerimizin başkalarının gözlemlerine dayandığını. Ne mutlu ki, hayatı öğrendiğim rehberler dünya aydınlanmasına katkıda bulunmuş isimler. Ama ya hayatı, iyi rehberler ışığında öğrenemeden örümceklenmiş beynin kurbanı olsaydım? Hayatta fazlaca aciz ve edilgeniz; hayatı bize tanıtan rehberler oranınca gözlerimiz görüyor dünyayı ve her birimizin gözleri farklı görüyor bastığımız toprağı. Hangimiz doğru yoldayız, hangimiz doğru yerde duruyoruz? Bunu henüz kestirmek çok güç ama okuyup düşündükçe olduğumuz yerin ne kadar doğru olup olmadığını görebiliyoruz. Sözün özü, bu hayatta okumalı ve bolca düşünmeli. Anca okuyup düşündükçe anlam kazanıyor hayata karşı duruşumuz ve savaşımız.