Bugün Banu Avar'dan bir e-posta aldım. Banu Hanım, Türk eğitim sistemine dair bir takım saptamalarını benimle paylaşmış ve "Bir yanda 'kardelenler', 'baba beni okula gönder' kampanyaları, bir yanda F tipi yardımlar.. Sence bir terslik yok mu?" diye sormuş.

Belki ilk bakışta bir terslik yokmuş gibi görünebilir. Ancak konu üzerinde biraz kafa yorunca birşeylerin ters gittiğini görüyor insan. Evet, birşeyler ters gidiyor..

Bugün eğitim alanında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarına baktığımız zaman bu kuruluşların devletin dolduramadığı alanları doldurduklarını görüyoruz. Devletin sorumluluğunu tam olarak yerine getiremediği, insanların eğitim haklarından yoksun kaldığı zaman ve yerde bu sivil toplum kuruluşları devreye giriyorlar ve insanların eğitim haklarını almalarına yardımcı oluyorlar. Oysa bu sivil toplum kuruluşlarının yaptıklarını hükümetler yapmak zorunda, bu anayasal bir zorunluluk: Ne diyor Anayasa'nın 42. maddesi? "Kimse, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz. Eğitim ve öğretim, Atatürk ilkeleri ve inkilapları doğrultusunda, çağdaş bilim ve eğitim esaslarına göre, devletin gözetim ve denetimi altında yapılır." Buna karşın, birileri eğitim ve öğretim hakkından yoksun oldukları için eğitim amaçlı sivil toplum örgütleriyle dolu Türkiye! Tamam, herşeyi devletten beklememek lazım ama eğitim ve öğrenimi de devletten beklemeyeceksek devlet niye var?

Eğitim, sivil toplum kuruluşlarının tekeline bırakılamayacak kadar önemli bir mesele! Bugün ihtiyacımız olan şey ise eğitim meselesini ciddiye alacak milli bir hükümet. Bu meseleye ciddi bir şekilde yaklaşmazsak gençlerimiz birileri tarafından parsellenmeye ve devşirilmeye devam edecek. Bu süreç devam ettikçe de kaybeden sadece gençler değil, Türkiye'nin yarınları olacak! Tüm gençlerimiz o ya da bu derneğe muhtaç olmadan, eğitim haklarını alabilmeliler. Örneğin, üniversite öğrencileri gıda, giyim, kültür, konut vb. gereksinimleri yüzünden çeşitli dernek ve cemaatlerin kucaklarına itilmemeli, devlet bu gençlerimizin ihityaçlarını en iyi şekilde karşılamalı.

Uzun zamandır bir dizinin müdavimi oldum. Adı, How I Met Your Mother.. Lost'un 5. sezonuna daha varken, oturup izlenebilecek kısa kısa bölümleri olan bir dizi. Genel konusu esas oğlanımız Ted Mosby'nin eşi ile nasıl tanıştığını çocuklarına anlatmasını konu alır. Dizi 2030 yılında başlar, Ted'in kızı ve oğlu koltukta oturmuş babalarını dinlemektedir. Ted, "Size annenizle nasıl tanıştığınızı anlatacağım." der ve kendimizi 2005 yılında buluruz. Ted'in arkadaşları ve kendisine kurduğu küçük dünyasını seyre başlarız bundan sonra..

Özellikle lise ve üniversite öğrencilerine önerebileceğim bir dizi. Fazla bir derinlik beklemeden, çalışma molalarında izlenebilecek ve en önemlisi sizi güldürerek rahatlatabilecek bir dizi How I Met Your Mother.. Pek çok blogta hakkına ağır eleştiriler görsem de ben size bu diziyi gönül rahatlığıyla önerebiliyorum. Çünkü beklentilerimi karşılıyor. Sadece 20 dakikada beni benden alabiliyor ve beni güldürüyor. Çalışma stresimi azaltıyor. Yok, olsun ben ille de tam kalite, gerçekçi birşeyler arıyorum diyorsanız, o zaman da Rome'u öneririm. (Rome'u da başka bir zaman mutlaka tanıtacağım.) Ama şu sıralar yoğunsanız tam size göre olan dizi How I Met Your Mother..

Şimdiden iyi seyirler..