Ece Temelkuran'ın Ermenistan için söylediği birşey vardı: "Ey yakınımızdakilerdir bizim en uzak komşularımız.." Bu önerme maalesef sadece Ermenistan için geçerli değil, Irak da bize uzak, Suriye de, İran da.. Bu sanırım bizim içimizden gelen bir politika değil, Batı'dan "ithal" etmek zorunda kaldığımız bir politika..

Daha lise yıllarında Milli Güvenlik kitaplarında okuduk, "dış tehditler" başlığı altında: Dost bildiğimiz sınırdaşlarımızın aslında bizi içten içe kemiren sinsi düşmanlar olduğunu. Nedense (!) Milli Güvenlik kitaplarımızda sıralanan bu tehditler arasında ABD yoktu!? İran ise ilk başta geleniydi.. Sebebi ise İran'ın şeriatla yönetilmesi ve bu yönetimi Türkiye'de de etkin kılma çabasıydı. Yıllar geçince gördük ki İran'ın böyle bir amacı yokmuş, bunu amaç edinen güç ABD imiş?!

Bu ülkenin kemalistleri de bu ülkenin ılımlı islamcıları da İran'ı hor gördü. Eksik bildi, güçsüz bildi. Oysaki İran (sadece dış politikada) her iki güruhun da yapamadığını yaptı, yapıyor. Dünyanın süper gücüyle restleşebiliyor, kendince de olsa tam bağımsızlığını koruyabiliyor. Ben, kişisel olarak İran'a saygı duyuyorum. Halka ve aydınlara yaptığı baskıyı, o iğrenç idam görüntülerini elbette kabul etmiyorum ama sadece şeriatla yönetiliyor diye İran'ın hor görülmesine de bir anlam veremiyorum. Bu noktada sözü Prof. Yalçın Küçük'e bırakıyorum: "İran büyük bir uygarlıktır ve İraniler büyük bir millettir, hep Batı'ya karşı oldular. Bugünkü (şeriatla yönetilen) İran'ı kalıcı sanmak çok yanlıştır. İran değişir. Uzun dönemi düşünmeliyiz ve İran ile hep birlik aramalıyız. Dün de bugün de en çok şeriatla yönetilen ülke İsrail'dir. İsrail Yahudi Şeriatı ile yönetilen çok dindar bir ülkedir. Din yasaları işlemektedir. Sudi Arabistan kadar ve belki daha çok şer'idir. Öyleyse şeriatla yönetilen İsrail ile bu kadar yaklaşıldığı bir zamanda İran sözünden rahatsız olmak yadırgatıcıdır."

Güzel bir haber aldım, artık bizim de tamamen yerli yapım bir piyade tüfeğimiz var: Mehmetçik-1. MKE güzel bir çalışma yapmış, ben fazlasıyla takdir ettim ve olayı önemsedim. Tüfeğin özelliklerine değinmektense bu adımın önemine dikkat çekmek istiyorum. Mehmetçik-1 Türkiye adına çok ama çok büyük bir adım.

Olayın önemi şuradan geliyor, acı ama Türkiye silahlı kuvvetleri de dahil olmak üzere ithal teknoloji üzerinde yükseliyor. Bu özel sektörde bir sorun olmayabilir ama silahlı kuvvetler noktasında büyük bir olmsuzluk demektir. Hayatın ne getireceğinin belli olmadığı uluslararası politikada silahlarınız onun ya da bunun elinden çıktıysa onun ya da bunun karşısında edilgensiniz demektir. Askeri havaalanlarında duran F-16'larımızın üzerinde her ne kadar Türk bayrağı işli olsa da, o uçaklar bizden çok batılı güçlerin! Bunun acısını Kıbrıs'ta TSK ve dolayısıyla TC büyük ölçüde çekti..

Mehmetçik-1 bu noktada önem kazanıyor işte! Yerli silahlanma, sonuçta büyük bir ordunun da habercisi.. Umarım yakında bize ait olan sadece Mehmetçik-1 olmaz da kendi tanklarımız, kendi helikopterlerimiz ve hatta kendi jetlerimiz olur. Umarım o günler fazla uzakta değildir.

İşte bu düşünce ikliminde diyorum ki, Mehmetçik-1 belki de 2008'in en önemli adımlarından birisi olmaya aday..