Bilgisayar oyunları tarihinde çok ayrı bir yeri vardır, çokça insan tarafından aranmış ve çoğunca bulunamamış bir oyun.. Baldur's Gate! Bundan dokuz on yıl öncesinde evde bir efsane halini almıştı. Abim ve ablam ellerinde İngilizce-Türkçe sözlük, oturup Baldur's Gate oynuyorlardı. Oyunun CD kapları ise bilgisayar masasının en güzel köşesinde gururla sergileniyordu. O zamanlar için bir oyunun birden çok CD'ye çekilmiş olması pek rastlanır değildi, oysaki Baldur's Gate tamı tamına 5 CD ediyordu.. 1998 yılında verilen hemen her ödülü aldı Baldur's Gate. O, gerçekten bir efsaneydi..

Bayram münasebetiyle memlekete dönünce, dolapları karıştırdım; ne var, ne yok diye.. Baktım, efsane karşımda tozlar içinde yatıyor. O zamanlar bir çocuk olarak oyunu anlayamamış ve itilmiş olmamın acısıyla olacak, hemen oyunu bilgisayara yükledim. Az öncesine kadar da oyunu oynamaktaydım, ta ki oyunun başında Nietzsche'den alınan sözü sizle paylaşmaya karar verene kadar.. Oyunun konusu, insanlığın da en temel konusu olan: iyilerle kötülerin savaşı. Oyunda ise kötüler, aynen bugün de olduğu gibi, kana susamış canavarlar. İşte bunların üstüne, oyun yapımcıları Nietzsche'nin şu sözüyle başlatma gereği duymuşlar Baldur's Gate'i: "Canavarlar ile savaşanlar, kendilerinin canavara dönüşmemesi konusunda temkinli olmalılar.. Cehennem'e uzun bir süre bakarsanız, Cehennem de size geri bakar.."

Çevremizi kuşatmış yüz binlerce canavar varken, canavarlaşmamak zor! Ama asıl önemli olan da bu, insan olarak gelmek ve aynı insani duygularla gitmek.. Umarım, oyunda ve oyundan pek de farklı olmadığını düşündüğüm şu dunyada canavarlaşmadan kalabiliriz. Bunca canavar arasında; insan kalmak, insan kalabilmek zor ama gerekli..

Uzun zaman önce yazacaktım ama gündem bir türlü müsade etmedi. Hoş, bu gün de gündem oldukça kabarık ama nedendir bilmem gündeme dair yazmak istemedi canım. Yılbaşında arkadaşlarla gecenin ilerleyen saatlerinde bizi oyalasın diye bir grup oyunu arayışına girmiştik ki sonunda Tabu almaya karar verdik..

Oyun belirli bir kelimeyi, yasak kelimeleri (tabuları) kullanmadan anlatmanız üzerine kurulmuş. Mesela "Fay" kelimesini hat, deprem, kırılmak, sarsılmak ve İstanbul kelimelerini kullanmadan ya da "Yıldırım Mayruk"u moda, dikiş, kıyafet, dizayn ve terzi kelimelerini kullanmadan anlatmanız gerekiyor. İşte bu noktada da işin eğlencesi başlıyor. Gülüşmeler, şakalar, sinirler, hırslar..

Oyunu D&R'larda ve sanırım daha bir çok yerde bulabilirsiniz. Birçok türü var ve sanırım en küçük boyu 50 YTL. Bu noktada biraz tuzlu sayılabilir, çünkü içindeki kelimeler belirli bir süre sonra ezberlenebiliyor ve işin bir eğlencesi kalmıyor. Oyun bu noktada eksik sayılabilir. Bu eksikliği gidermek noktasında ise ben Türk girişimcilere sonuna kadar güveniyorum, korsan oyun kartlarını sabırsızlıkla bekliyorum )

Oyunun ardından arkadaşlarla pek çok kez, böyle bir oyunun veya benzerlerinin neden yurdumda yaratılamadığı üzerinde bolca konuştuk. Oyunun Türk versiyonları olsa da pazarlama noktasına büyük eksiklikleri var: insan arasa da bulamayabiliyor. Ve biz yurdum gençleri de ithal oyunlara yönelmek zorunda kalıyoruz. Bir Tabu'nun maliyeti en fazla 10 YTL, biz 50 YTL verdik; 40YTL'lik fark yurdum sınırlarını aşarak bilmediğimiz coğrafyalara gitti. Artık biz de birşeyler yapabileceğimize inanmalıyız, bir Tabu'yu var edemeyecek kadar aciz değiliz. Bu sebepten öncelikle kendi "tabu"larımızı yıkmalı ve bizlerin de birşeyler yapabileceğimize inanmalıyız..